De Limburgse Heraldiek |
Heraldische beschrijvingIn zilver een dubbelstaartige leeuw van keel (rood), gekroond, geklauwd en getongd van goud. Hartschild: gedwarsbalkt van tien stukken van goud en keel. Het schild is getopt met een hertogenmuts en gehouden, rechts door een hert van natuurlijke kleur en links door een zwaan van natuurlijke kleur met een kroon van goud om de hals. Het geheel werd geplaatst op twee onderaan gekruiste eikentakken van natuurlijke kleur. VlagWit met een rode dubbelstaartige leeuw, gekroond, geklauwd en getongd. Hartschild: gedwarsbalkt van tien stukken geel en rood. VerklaringenTijdens de middeleeuwen ontstonden vele hertogdommen, graafschappen en heerlijkheden, die in de loop der jaren vaak uitgroeiden door vorstendommen. Vlaggen en wapenschilden symboliseerden hun grote graad aan zelfstandigheid. Vorstelijke en adelijke families, kozen vaak een eigen wapenschild om op het slagveld makkelijk herkend te kunnen worden. Later volgden ook steden en burgers deze gewoonte. Vanaf de 16de eeuw verliezen deze symbolen hun militair karakter maar behouden ze hun functie als prestigieuze versiering. Soevereine staten tooien hun oorlogsschepen, militaire inrichtingen, ambassades en consultaten met de nationale vlag en het wapen. In de meeste landen bestaan nu nog een uitgebreid vlaggenprotocol. Het grondgebied van onze huidige provincie maakte tot de Franse revolutie voor een groot gedeelte deel uit van het graafschap Loon, dat sinds de 14de eeuw een onderdeel was van het prinsbisdom Luik. Het prinsbisdom werd ten gevolge van de Franse Revolutie bij Frankrijk in gelijfd. Na de val van Napoleon in 1815 werd in onze streek bij het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden gevoegd. Koning Willem I deelde zijn land op in provincies die deels teruggingen op de departementen uit de Franse tijd en deels op de oude graafschappen en hertogdommen. Zo ontstond uit het departement Nedermaas een provincie met Maastricht als hoofdplaats. Vermits koning Willem I de titel van hertog van Limburg droeg, wenste hij de naam Limburg aan de nieuwe provincie te geven. Het oude hertogdom ontleende zijn naam aan het stadje Limbourg aan de Vesder, dat in de omgeving van Verviers ligt. In 1839 werd deze provincie Limburg definitief gescheiden in een Belgisch en een Nederlands deel. Tot het decreet van 21 december 1994 waren de wapens van de negen provincies afgeleid van het grootzegel van de Belgische Staat dat in 1837 werd bepaald. Het wapen van de provincie Limburg werd hierin als volgt omschreven: 'van zilver met een leeuw van keel (rood), met gespleten staart in schuinkruis geplaatst, geklauwd, getongd en gekroond van goud'. Dit wapen was afgeleid van het wapen van het oude hertogdom Limburg. Een vlag werd nooit officieel vastgesteld. In praktijk werd dezelfde rode leeuw op wit veld maar dan zonder schild overgenomen. Door het decreet van 1994 werden de provincies voor het eerst zelf verplicht hun eigen vlag en wapen vast te stellen. Hoewel onze provincie nauwelijks een band heeft met het oude hertogdom Limburg, heeft de Provincieraad in haar zitting van 8 mei 1996 toch beslist om niet te breken met de 180-jarige traditie. De oude Limburgse leeuw prijkt dus ook op het nieuwe wapen en de nieuwe vlag, terwijl ook de hertogelijke muts als kroon wordt behouden. Maar om toch een heraldische verwijzing naar het graafschap Loon op te nemen werd het oude wapen van Loon als hartschild op de Limburgse leeuw geplaatst. Het decreet van 1994 bepaalt eveneens dat de schildhouders een verplicht onderdeel vormen van het nieuwe wapen.De Provincieraad heeft gekozen voor een hert en een zwaan, die verwijzen naar de historische wapens van de steden Hasselt en Tongeren, respectievelijk hoofdplaats en oudste stad van Limburg. Beide steden zijn daarenboven de enige arrondissementshoofdplaatsen. De schildhouders werden geplaatst op gekruiste eikentakken, die verwijzen naar het officieuze volkslied van onze groene provincie. |
|
|
|
|||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
