![]() |
1.700 v.C - 1.100 v.C
|
![]() |
Rond 2.000 v.C. leidt de
macht van van welstellende "vee-baronnen", die daarenboven
grote belangen hebben in de metaalhandel tot de Wessexcultuur in
Zuid-Engeland. Zij controleerden immers de handelsroutes van het brons dat
werd vervaardigd uit koper van West-Brittanië en Ierland en tin uit
Cornwall. In deze periode worden heiligdommen als Stonehenge voltooid.
Onze streken komen via deze bronshandel onder invloed van de Wessexcultuur
en als snel worden heel wat elementen van hun grafritus overgenomen. De
Kempense grafheuvels worden nu opgebouwd naar Zuid-Engelse voorbeelden.
Naast de lijkbegraving komt nu ook de crematieritus in voege. De dode
wordt verbrand en de as wordt in de ruwwandige urnen - de zgn.
Hilversumurnen - gestopt. De vormen en de decoratieschema's van dit
aardewerk zijn vaak afgeleid van voorbeelden uit de Wessexcultuur. In de
Lage Landen staan de dragers van deze hybride cultuur bekend als de
"Hilversumlieden".
Één van de meest opvallende grafmonumenten uit deze periode was wel de "Tuudsheuvel" in Gruitrode, die nabij de grens met Wijshagen lag. Omdat deze "ringwalheuvel" in het begin van deze eeuw genivelleerd werd, is zijn ligging onbekend. De Tuudsheuvel was aan de voet omgeven door een lage wal en een greppel en had een diameter van 28 meter. In de Wessexcultuur komen identieke graven voor (de "Disc Barrows"). De bijzetting van 7 urnen, gevuld met crematieresten, rond het centrum van de heuvel doet Engels aan en is een vondst die sinds het einde van de 19de eeuw in onze streken niet meer geëvenaard werd. Zulke ringwalheuvels zijn echter zeer zeldzaam; een gelijkaardige grafheuvel is de "Heksenberg" van Wijchmaal. Heuvels omgeven door kransen van houten palen waren een iets courantere verschijning, maar zijn niet kenmerkend voor de Hilversumcultuur alleen. In België heeft men nog niet het geluk gehad een nederzetting uit de Midden-Bronstijd te kunnen opgraven. Over het dagelijks leven van de Hilversumlieden is dan ook weinig geweten. |
|