|
Van sommige vorsten en volkeren kon Rome niet vergeten dat ze Hannibal geholpen hadden. Trots
op de behaalde successen besloot het de schuldigen te bestraffen. De belangrijkste bondgenoot was
Phillipus V van Macedonië geweest. Zodra de oorlog tegen Hannibal beëindigd was begonnen de Romeinen
hun vijandelijkheden tegen de Macedoniër, die van Romes moeilijkheden gebruik gemaakt had om haar
bondgenoten Rhodos en Pergamum aan te vallen en de oude Macedonische droom, de verovering van Asia,
te realiseren. Phillipus V werd in 197 v.C. bij Cynoscephalae verpletterd door het Romeinse leger onder
het bevel van consul Flaminius. Een jaar later kondigde Flaminius de onafhankelijkheid af van de Griekse
steden, die bevrijd waren van de Macedoniërs en nu onder Romeins protectoraat kwamen te staan. Griekenland
kwam jaren nadien nog tweemaal in opstand maar uiteindelijk, na de verwoesting van Corinthe, kwam er een
einde aan zijn onafhankelijkheid. Samen met Macedonië werd het de eerste ‘provincia’ of Romeinse provincie.
Dan was de beurt aan Carthago. De Romeinen waren zeer ongerust over de heropleving van de stad. Publius hernam
het beleg van Carthago, dat twee jaar eerder was begonnen, blokkeerde de stad en veroverde haar in 146 v.C.,
waardoor de Romeinen hun angst voorgoed verloren. Het veroverde gebied werd omgedoopt tot een nieuwe provincie
‘Africa’ en Rome herademde. Na 120 jaar kwam er ten slotte een einde aan het gevecht op leven en dood dat twee
geduchte tegenstanders in conflict gebracht had. Aan weerszijden was het een meedogenloze oorlog en wellicht
de meest gedenkwaardige strijd uit de oudheid.
Terug - Verder
|
|
